second real world

In ages of crude, primordial cultures, man thought he could come to know a second real world in dreams: this is the origin of all metaphysics. Without dreams man would have found no occasion to divide the world. ...

Nietzsche, in Human, All Too Human, [5]

Doğuran Dağ

Dağ doğuruyormuş bağıra çağıra,
Neler neler bekleniyormuş yeryüzünde.
Dağ fare doğurmuş doğura doğura.
Senin için yazıldı bu masal işte,
söze gelince mangalda kül bırakmazsın,
işe gelince kocaman bir sıfırsın.

Gaius İulius Phaedrus, Masallar

against everyone's advice

Alice happens to exist much against everyone's advice, so sees no reason why she should take anyone's advice.

zack and mimi make a porno, but this time, in a university

sanal ortamda haberler çabuk yayılıyor: bilgi üniversite'sinde bitirme projesi olarak porno çekilmiş, bunu duyan üniversite yönetimi bilgisayarlar ve server'lara el koymakla kalmayıp üç hocayı işten atmış. ha? ne pornosu? ee, herşeye porno denmesine alışık olduğumuzdan burada kastedilen ne acaba diye merak ettim önce. ama sonra projenin çekildiği stüdyonun kilitlerinin değiştirilip bilgisayarlara el konulduğunu duyunca o soru önemini çokça yitirdi benim için.

anladığım kadarıyla, tempo dergisi bitirme projesini çeken öğrenciyle söyleşi yapmış, bunun ardından cüneyt özdemir bunu köşesinde konu edinmiş, porno çekilmesini üniversitenin özgürlükçülüğünün, genelde demokrasinin bir ölçütü olarak sunmuş. yalnız bunu yaparken kullandığı dil de dikkat çekici: "Almanca konuşan çirkin insanlar" dan kimi kastettiğini anlamadım; memlekete kaçak sokulan alman pornolarındaki oyunculara mı diyor acaba? ayrıca yazarın okulda nasıl porno çekildiğine dair yazısı da aslında porno tanımına uyuyor: "Sözlük anlamıyla, cinsel dürtüleri harekete geçirmek amacıyla hazırlanan yayınlara porno deniyor." demiş bilgi vcd öğrencilerinin açtığı sayfada yorum yapan ibrahim. cüneyt özdemir'in ağzının suları akıyor, çok heyecanlanmış belli ki tempodaki habere:

"Lafı şuraya getireceğim, bugün çıkan tempo dergisinde müthiş bir haber var. İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde bir tasarım öğrencisi, bitirme tezi olarak bir porno film çekmek istemiş. Hocaları şaşkınlıkla “Olur mu öyle şey” diye gevelese de öğrenci, “Hani nerede demokrasi, ifade özgürlüğü, burası nasıl üniversite” gibi afili sözlerle hocaları kafaya almayı başarmış. (Gözünü sevdiğimin özel üniversitesi!) Sıra gelmiş oyuncu bulmaya, bir kız arkadaşına rica etmiş, o da kırmamış kabul etmiş! (Ne arkadaşlar var görüyorsunuz.) Hocalar hâlâ itiraz ediyor, erkek oyuncu bulunamıyor, kız arkadaş bunalımda derken ekip üniversitenin stüdyosunda aslanlar gibi porno filmi çekmişler. Üstelik öyle yönetmen ve iki oyuncu değil, bayağı 6 kişilik set ekibi ile beraber." 

üç gün sonraki yazısında aynı yazar bu defa yönetimin davranışını eleştirir ve öğrencilerden yana bir tavır takınırken, öte yandan da bir bitirme projesi için rektörden izin alınması gerektiğini savunuyor. özdemir'in kimi neyi savunduğu belli değil. zaten yazının başlığı da "skandal içinde skandal", yani porno çekilmesini de skandal olarak algılıyor demek ki.

medyanın salyalarını bir kenara bırakıp olayın asıl müdahillerine gelirsek eğer, vcd bölümünün başkanı ihsan derman, bahsettiğim son yazıda gazete köşe yorumcusuna konuyla ilgili "Sonuçta biz projelerin, videoların içeriğine karışmıyoruz. Bu videoları teknik olarak değerlendiriyoruz. Verdiğim not da teknik yeterlilikle ilgili. Porno projesi olması benim değerlendirmemi değiştirmedi” demiş. Teknik olarak video çekmek (ya da herhangi bir ürün üretmek) ne demek ben anlamıyorum, içeriği ele almadan teknik nasıl ele alınır? porno da bir türdür, türü belirleyen bir amacı, estetiği, alt türleri, klişeleri vs. vardır. bu amacı sorguladığında ya da deştiğinde ortaya bir yorum (ifade) çıkar ve o ürüne zaten porno denmez. acana videonun konusu pornoydu da medyacılar mı çarpıttı diye düşündüm ve projeyi çeken öğrencinin söyleşisinden alıntıları okuyunca öğrencinin gerçekten de porno çekmek üzere yola çıktığı anlaşılıyor:

"Öyle bir şey yapayım ki, senelerdir kafamıza sokulan akademik özgürlüğün sınırlarını göreyim istedim. Çünkü üniversite demek, kullanılmayan müthiş bir özgürlük alanı demek. İleride porno yönetmeni olmayacağıma göre, -zaten istesem de olmaz; çünkü ticari olarak porno çekmek yasal değil- bunu yapabileceğim tek yer okuldu. Burada, kimseye zarar vermiyorsan her şey akademik koruma içindedir. Sınırların nereye dayanacağını merak ettim; hem beni, hem ekibi, hem hocaları, hem üniversiteyi, hem de özgürlüğün limitlerini zorlayacak olanın da porno olduğuna karar verdim." 

dolayısıyla amaç porno çekmek değil sadece, porno çekerek üniversitenin özgürlüğünün sınırlarını sınamak, bu da bir performans ya da dilerseniz eylem sayılır. Bu performans da amacına ulaşmıştır aslına bakarsınız, üniversitenin özgürlüklerinin sınırı sınanmış, medyanın özgürlüklerimizi kullanırken aldığı rol ifşa olmuş (altan rüzgar verince eteklerin başın üstüne gelmesi gibi), üniversite hocalarının yetkilerinin lafta kaldığı ortaya çıkmış (ne de olsa bitirme projesini onaylama ve not verme yetkisini kullananlar gerekçe gösterilmeden ve savunmaları alınmadan işten atılmış), ve bireysel mahrumiyet ile fikir ve sanat hakları hakları ihlal edilmiş (bilgisayar ve verilere el konulduğundan dolayı, üniversitedeki bilgisayar üniversitenin malı olabilir ama içindekiler değil). videoyu izlemedim ama bu performansı başarılı buldum görünür kıldıklarından dolayı. bu arada bir yönetmen de projeyi çeken öğrenciyi okulu çökertmekle suçlamış:

 "okul dahilinde porno çekerek akademik özgürlüğün sınırlarını test edeceğim" diyen süzme bir ileri zekalı; televole kültürüyle yetişmiş, "kendini tanıtmak için her şey mübah", "reklamın iyisi kötüsü olmaz" gibi ilkelere inandırılmış bir çocuk dikkat çekmeye çalışırken koskoca okulu çökertti.

son olarak, bilgi üniversitesinin görsel iletişim tasarımı ile fotoğraf ve video lisans mezunları, eski araştırma ve öğretim görevlileri de tepkilerini bir çağrı olarak dile getirmiş ve imza kampanyası başlatmışlar. yazıya göre içeriği müstehcen olan bir çalışmanın porno film olarak değerlendirilmesini, konunun medya tarafından çarpıtılması yüzündenmiş; porno olabilmesi için "izleyiciyi cinsel anlamda uyarmak amacıyla kurgulanmış olması, dolayısıyla bir izleyici kitlesini hedeflemesi, satılması, dağıtılması veya teşhir edilmesi gerekir." ev yapımı, kendin yap kendin tüket türü porno olmuyor diye anlıyorum ben bu cümleden. pornoya dair olan çalışmaların ya da erotik olan eserlerin porno olmadığına katılıyorum, yani ibrahim'in dediği gibi pornonun amacı, izleyici kitlesi kim olursa olsun cinsel uyarı sağlamaktır. bu nedenle Tinto Brass filmleri müstehcendir ama porno değildir çünkü belli bir estetik, belli bir erotika amaçlanmıştır. ve bu kritere eserin dağılması, satılması ve teşhir edilmesi girmez, durumu kurtarmak adına ünversitede üretilmiş olan herşeyin akademik olduğu iddia edilemez. ne de olsa bölüm başkanı "biz içeriğe değil tekniğe bakıyoruz" demiş.

şaşalı bir üniversitenin pulları dökülürken diğer yanda günün başka bir haberi ise parasız ve dershanesiz eğitim isteyen, pankart açıp gösteri yapan liseli öğrencilerin 63 yıl ceza istemiyle yargılanmasıydı. yüzeysel bir tezatın altını çizmek değil amacım bu haberi sona eklerken. kullanılmayan özgürlükleri kullanma haritası çıkarmak.

rosebush

Whoever reaches into a rosebush may seize a handful of flowers; but no matter how many one holds, it's only a small portion of the whole. Nevertheless, a handful is enough to experience the nature of the flowers. Only if we refuse to reach into the bush, because we can't possibly seize all the flowers at once, or if we spread out our handful of roses as if it were the whole of the bush itself -- only then does it bloom apart from us, unknown to us, and we are left alone.

Lou Andreas-Salomé, from her memoirs

ecological disaster

after another dubious climate summit this time in Cancun Mexico which was hijacked by the discourse of negotiations between the rich and poor countries of the Copenhagen summit last year, the fault in the collective imagination on ecological disaster revealed itself more clearly. the hollywood narrativization of catastrophic disaster which explodes and transforms the earth has for long time distorted our comprehension of the ecological change. we are waiting for a total collapse of the civilization, an end of the historical time, an indisputable apocalyptic moment. it seems to us that we have still time until that moment arrives. there is still time to discuss and evaluate. in the imagination, ecological disaster is projected as the individual death that is known to be inevitable, yet demands unbelief in order to continue living. in this sense, disaster is locked into the dimension of the categorical unknown.

discussions and arguments will not be able to create a shift in this imagination of disaster. what is needed is another modality of imagining the disaster; not as the disaster-to-come, forever in the future, but rather, as a disaster that has already happened: we are living in the afterwards of an ecological disaster. it has already happened and we haven't realized it yet. we need to act not in the face of a coming disaster, but as the survivors of ecological change that has already impacted every fields of our lives.

Toronto, June 2010

Anlatmam Derdimi

I wouldn't share my troubles with whom who have none
Those who undergo no trouble wouldn't know their value
My troubles are my remedy, I didn't know
Never can a rose be without a thorn

Aşık Veysel (serbest çeviri)

translation suggested by subversion:

I could not tell my troubles to those who have none
Those who suffer none, would know their worth none
Troubles of mine were remedy of mine, I didn't know
Never can a rose be without a thorn

yet another trial:

I would not tell my troubles to those who have none
Those who don't worry can not know their worth
my troubles were my remedies, I didn't know
never can a rose be without a thorn

Coda

Of the secret Word of	Silence, even our mother
tongue does not let us	speak, except by turn-
ing us away. Our true words.	The words never spoken
are here. The words that do not	inhabit a voice resounding
in the air, are here. Read	as if they were not sus-
ceptible to any pronun-	ciation, mutely transmitted. By
the eyes. Passing over the	taut string of gazes, they can
stretch to infinity. Touch-	ing no lip, passing over
no body, the clarity	alloted to words.
Only absorbing the light	of the pupils. Through the eyes.
The true words that connect	us, never reduced to these
sounds; we see them dis-	tinct, their forms appear
clearly. The words that	shine in the pen-
umbra whose meaning sparkles	through one of those rad-
iant days, neither timbre nor	melody, which remains always
the words, these words here.	Intention to divulge them;
but impossible to recount	them in a language that
is entrusted to the voice; perhaps	with numbers they resemble
them a little, although un-	pronounceable, Word of
Silence.

disappearing ink

It's quiet lately at the fortuneteller's.
To control content, use actions.

"X"--someone who
hasn't appeared yet, but

whose purpose we deduce.
I know it's there.
Love, I think.
Or maybe it was goodness.

So many hopes for the outside.
(O hunger, O equivalent)

I approach it calmly.
It spills into everything.

Kate Greenstreet

back...

so I am back here, to the city and to my beloved page, which now has a new theme of colors, until I get bored. Well, of the color theme I suppose.

uncivil anecdote

Dreaming allows for, supports, releases, brings to light an extreme delicacy of moral, sometimes even metaphysical sentiments, the subtlest sense of human relations, refined differences, a learning of the highest civilization, in short a conscious logic, articulated with an extraordinary finesse, which only an intense waking labor would be able to achieve. In short, dreaming makes everything in me which is not strange, foreign, speak: the dream is an uncivil anecdote made up of very civilized sentiments (the dream is civilizing).

Roland Barthes, The Pleasure of the Text

when the inner fire meets the outer fire (dışı seni, içi beni yakar)

I take this as a description of dream-formation, i.e. as meeting of fires

For the eyelids --whose structure the Gods devised as a safeguard for the vision,--when they are shut close, curb the power of the inner fire; which power dissipates and allays the inward motions, and upon their allaying quiet ensues; and when this quiet has become intense there falls upon us a sleep that is well-nigh dreamless; but when some greater motions are still left behind, according to their nature and the positions they occupy such and so great are the images they produce, which images are copied within and are remembered by the sleepers when they awake out of the dream. And it is no longer difficult to perceive the truth about the formation of images in mirrors and in bright and smooth surfaces of every kind. It is from the combination with each other of the inner and the outer fires, every time that they unite on the smooth surface and are variously deflected, that all such reflections necessarily result, owing to the fire of the reflected face coalescing with the fire of the vision on the smooth and bright surface.

Plato, (Timaeus, 45d-46b)

Ey Sözlerin Aslın Bilen

Ey sözlerin aslın bilen gel de bu söz nerden gelir
Söz aslını anlamayan sanır bu söz benden gelir

Söz kılar kayguyu şad söz kılar bilişi yad
Eğer horluk eğer izzet her kişiye sözden gelir

Söz karadan aktan değil yazıp okumaktan değil
Bu yürüyen halktan değil Hâlık avazından gelir

Ne elif okudum ne cim varlığından kelecim
Bilmeye yüzbin müneccim tâalüm n’ıldızdan gelir

Şu’le bize Ay’dan değil aşk eri bu soydan değil
Rızkımsa bu evden değil deryâ-yı ummandan gelir

Biz bir behâne arada ayrık de elden ne gele
Hak çün emir eyler cana bu keleci ondan gelir

YÛNUS bir derd ile âh et kahr evinde neyler rahat
Bu derde derman kefâret bir âh ile suzdan gelir   

Yunus Emre (1240?–1321?)

the whisper

"one needs to lose oneself, in order to find,"
whispered Hayyam to my ear.
one needs to leave,
in order to arrive.

you won't be ever coming back here,
back to now
don't lament your traces
time will erase them all

a rain drop made its way
to the seed underground
what seems dead and silent
can come alive to light

je rêve, moi, je ne suis pas

this was something I wrote down after watching the film Léolo, Leolo's words that remained with me, it is a beautiful little film with a big heart, by the Quebecois director Jean-Claude Lauzon whom I just learned passed away in a plane crash.

the little proud duck

oh little duck
you're so proud
of your bright colors
of dark green and brown
so proud little duck

oh little duck proud
splashing waters around
as you land on the surface
of the shallow little pond
so small is the pond

oh little proud duck
I've crossed the oceans
flied with albatrosses
swam along with the whales
I've seen the biggest storms on earth
I've been to the eyes of maelstroms

the duck, proud and little
how bright are your colors
under the sunlight
what would have become of them
if you had ever left the pond

I love these friends of mine

My friends have many mountains,
Many mountains that I can breathe in
My friends have many houses,
Many caves that I could choose to live in

Yeah, you're a friend of mine
I love these friends of mine

borrowed from Marianne Faithful's song

cloud

I am the cloud
on which
a dream has landed

rastgele okumalar 2

Masalların Masalı

Su başında durmuşuz
çınarla ben.
Suda suretimiz çıkıyor
çınarla benim.
Suyun şavkı vuruyor bize,
çınarla bana.

Su başında durmuşuz
çınarla ben, bir de kedi.
Suda suretimiz çıkıyor
çınarla benim, bir de kedinin.
Suyun şavkı vuruyor bize
çınara, bana, bir de kediye.

Su başında durmuşuz
çınar, ben, kedi, bir de güneş.
Suda suretimiz çıkıyor
çınarın, benim, kedinin, bir de güneşin.
Suyun şavkı vuruyor bize
çınara, bana, kediye, bi de güneşe.

Su başında durmuşuz
çınar, ben, kedi, güneş, bir de ömrümüz.
Suda suretimiz çıkıyor,
çınarın, benim, kedinin, güneşin, bir de ömrümüzün.
Suyun şavkı vuruyor bize
çınara, bana, kediye, güneşe, bir de ömrümüze.

Su başında durmuşuz.
Önce kedi gidecek
kaybolacak suda sureti.
Sonra ben gideceğim
kaybolacak suda suretim.
Sonra çınar gidecek
kaybolacak suda sureti.
Sonra su gidecek
güneş kalacak,
sonra o da gidecek.

Su başında durmuşuz
çınar, ben, kedi, güneş, bir de ömrümüz.
Su serin,
çınar ulu,
ben şiir yazıyorum,
kedi uyukluyor,
güneş sıcak,
çok şükür yaşıyoruz.
Suyun şavkı vuruyor bize
çınara, bana, kediye, güneşe, bir de ömrümüze.

Nazım Hikmet
7 Mart 1958
Varşova - Şvider